Annemin En İyi Tavsiyesi: Sevdikleriniz İçin Savaşa Girin!

O, hayat bilgisi dağıtma konusunda pek de iyi değildi. Bunun yerine, en çok ihtiyacım olduğu anlarda benim için mücadele ederdi.

Annem, tavsiye vermeme konusunda bir harikaydı. Babam ise, kendi altın sözlerine sahipti. “Bir şey yapacaksan, iyi niyetle yap.” Bana klişe gibi gelirdi, ama haklıydı. Bir de en sevdiği sözü vardı: "Birisi hakkında kötü bir şey düşünürsen, bunu yukarıda [kafasını işaret ederek] söyle, ama yüksek sesle söyleme." Babam iyi bir adamdı, ama bu beni çileden çıkarırdı.

Annem hayatımda daha büyük bir rol oynadı. Sık sık benim için deli gibi mücadele etmek zorunda kalırdı – beş yaşındayken yemekhane görevlisine "siktir git" dediğimde (hayır, nereden geldiğini bilmiyorum) beni okulda tutmak için; ensefalit olduğumda beni simülatör olarak etiketleyen doktorlarla mücadele etmek için; üç yıl ara verdikten sonra tekrar normal eğitime dönmeme izin vermek için ve son olarak A-level sınavlarımı mahvettikten sonra Leeds Üniversitesi’ni beni kabul etmeye ikna etmek için.

Okumaya devam et...